Leven met vermissing

In de meeste gevallen worden vermiste personen binnen een paar dagen teruggevonden. Maar wanneer dit niet het geval is, komen de achterblijvers terecht in een nachtmerrie die maar niet lijkt op te houden. Je vraagt je voortdurend af wat er is gebeurd, waar diegene nu kan zijn. Je wordt heen en weer geslingerd tussen hoop- en wanhoop, schuld en woede. En tegelijkertijd is er het voortdurende verdriet.


Waar loop je tegenaan?

In tegenstelling tot een overlijden, is er bij een vermissing geen duidelijkheid. Deze onzekerheid belemmert het verwerkingsproces. Het leven lijkt stil te blijven staan. Niet weten of er ooit antwoorden zullen komen op alle vragen, heeft niet alleen een grote impact op je dagelijkse leven. Het leidt ook tot onduidelijkheden over de toekomst. Sommige mensen lopen vast in een wirwar aan gedachten en gevoelens. Hierdoor hebben ze moeite met de dagelijkse bezigheden. Zoals huishouden, werk en zorg dragen voor het gezin. Of ze beleven geen plezier maar aan dingen die vroeger nog wel plezierig waren.

Twijfel je of je hulp nodig hebt?

De rouwmeter TGI-SR+ helpt je om te beoordelen of je baat hebt bij professionele hulp. Dat kan zijn van de huisarts, gespecialiseerde online ondersteuning of hulp van een therapeut. Omdat het rouwproces vaak grillig verloopt, is het goed om de rouwmeter of verschillende momenten in te vullen en steeds opnieuw ‘in te checken’ hoe het gaat.

Therapie

Sommige mensen vinden steun bij naasten of lotgenoten. Maar als je behoefte hebt aan meer ondersteuning, is er ook gespecialiseerde hulp in de vorm van een landelijk psychologennetwerk. Een behandelaar in jouw eigen regio kan je helpen door het complexe proces dat achterblijvers van vermisten doormaken.

“Dat is misschien wel het belangrijkste aan rouw: iemand loslaten is net zo persoonlijk als je aan iemand hechten. Je doet het op je eigen manier, in je eigen tempo.”

Jos de Keijser, bijzonder hoogleraar psychologie en complexe rouw aan de Rijksuniversiteit Groningen

Onderzoek

Onderzoekster Lonneke Lenferink is in april 2014 gestart met haar driejarige promotieonderzoek ‘Leven met een vermissing’. Het onderzoek is gefinancierd door Fonds Slachtofferhulp en uitgevoerd in samenwerking met de Rijksuniversiteit Groningen, Universiteit Utrecht en Universiteit Twente. Het onderzoek is inmiddels afgerond.